فمینیستی و آنتی فمینیستی

من اصلا ادعا ندارم که به مرد سالاری اعتقاد دارم بلکه بر عکس من به عدالت اعتقاد دارم. منتها عدالت خیلی بد تو اذهان جا گرفته و اونرو با برابری یکی می دونن در صورتی که این مطلب غیر ممکنه.

اما مطالب رو به چند بخش تقسیم میکنم.

اول مسئله برابری در حقوق و امکانات بین زن و مرد.

متاسفانه این مسئله در خارج خیلی رواج داشته و داره و الان در ایران هم در حال زیاد شدنه که زنهایی که در خارج دنبال کار می گردن از نظرات مختلف مورد سوء استفاده قرار گرفته اند. این مطلبی هستش که عموما فمینیست ها دنبال این هستند که از نظر قانونی بتونن اون رو به حد اقل برسونن.

پس تا اینجا اولین مسئله برای فمینیست ها تصویب قوانینی هست که سوء استفاده علیه زنها رو ممنوع کنه

دومین مسئله که فرق نمی کنه هم در کشور های پیشرفته و هم در کشور های غیر پیشرفته اتفاق میفته اعمال خشونت علیه زنها است. باز هم دنبال تصویب قوانین بصورتی هستند که این مسئله رو لحاظ کنه

دومین مسئله برای فمینیست ها تصویب قوانینی برای جلوگیری از اعمال زور و خشونت بر علیه زنها است

سومین مسئله بر می گرده به شغل و سپس زنهای شاغل. اصولا این مسئله مهمترین مسئله و در کنار اون موثر ترین نیرو در تعیین سرنوشت فردی و اجحتماعی انسانها است.

پس سومین خواسته فمینیست ها برابری در برخورداری از فرصت های شغلی با مرد ها و حمایت از کار در وضعیتی است که زن دستخوش مشکلاتی نظیر وضع حمل و شرایط فیزیولوژیکی خودش است.

در مورد این مسائل در سایت های مختلف بحث های فراوانی در گرفته که بعضا مفید هم می باشد.

اما سوالات من که برای اونها جوابی ندارم.

نکته اول کلا قوانین جنبه پیشگیری ندارند. بلکه جنبه مجازاتی دارند و در جایی می تونن پیشگیری رو هم ایجاد کنند که فرد به اصطلاح خاطی بدونه در صورت جرم تاوان زیادی باید پرداخت کنه. اما آیا این جنبه کافیه؟ و می تونه امنیت رو برقرار کنه. به هر حال زنی که شب و دیر وقت در محلی خلوت در حال تردد باشه اکثرا نگرانه امنیت خودشه.

نکته دوم در بعضی مواقع جهالت افراد و یا جامعه مسئله ساز میشه و خود قوانین به تنهایی هیچ گونه تاثیری ندارند. مثال که همین امروز یکی از دوستان در خارج با تلفن به من گفت. فردی در پاکستان بدلیل اینکه زنش به پسر عموی خودش سلام کرده بود اون رو از سقف خونه آویزون می کنه و گوش و زبون و دماغ زن رو می بره و چشم هاش رو در میاره. این وضع اونقدر وحشتناک بوده که یکی دو نفر از  همسایه ها که از جیغ های زن به خونه میان غش می کنن. و وقتی که از مرد می پرسن چرا اینکار رو کرده می گه که تو قرآن نوشته که اگه زنی با نامحرم حرف زد باید اونرو کشت و بعد می پرسن کجای قرآن میگه که ملای محل گفته. میرن خفت ملا رو میگیرن که مردک کجای قرآن نوشته ملا میگه من سواد ندارم ولی همه قرآن رو حفظم. (!!! ارواح خاک باباش). خوب حالا چطوری میشه این مشکل رو حل کرد. با وضع قوانین ! آیا میششه اینطوری جهالت رو از بین برد

اما نکته سوم خیلی عجیبه. بجز ما که اینجا پول مفت میگریم. بعضا و یه زمانی کارمندها سر کار کارشون سبزی پاک کردن خونه و این حرفها بود.و پولشون رو هم سر ماه می گرفتن. در کشورهای غربی کار محور همه چیز قرار داره. برای همین هم برای شرکتی که دست به استخدام کارمند ها میزنه باید خیلی بشتر از حقوقی که به کارمند میده از محل کار کارمند عایدی داشته باشه.

حالا این مسئله برای من سواله. با توجه به مضعیت زن ها و اینکه از نظر فیزیلوژیکی اونها بسیار تاثیر پذیر تر هستند و البته مسایلی مثل عدات ماهانه و مسائل دیگه و یا وضع حمل. این وسط اگه قرار باشه که یک زن مثل یک مرد کار کنه باید خیلی بیشتر برای غلبه به اون محدودیتها به خودش فشار وارد کنه. و البته مثله بچه دار شدن بسیار پیچیده تره. نسل بشر مثل سایر حیوانات از این طریق به بقای خودش ادامه میده. اما بچه انسانها می بایست در طول مدت زمانی بسیار طولانی تر از سایر حیوانات آماده بشه. حالا اگه قرار باشه کار کردن زن و شوهر به یک اندازه باشهو تکلیف تربیت بچه و مهمتر از اون جامعه بعد چی میشه!

به بحث خودم بر میگردم. ممکنه بشه با وضع یکسری قوانین شرکتها رو مجبور به برابری استخدام زن و مرد با شرایط یکسان کرد و برای زنها هم مرخصی زایمان با حقوق و یا حتی بی حقوق در نظر گرفت. اما آیا شرکتها وقتی که ببینن موجودیتشون در خطره زیر بار قبول و یا ادامه این جریان میرن!؟ من که فکر نمی کنم!

اما یک سری نکات برای من مجهوله.

معمولا بر خلاف عقاید ابتدایی. ما انسانها از انعطاف بسیار بالایی برخورداریم و از اونجا که شرایط تمدنی ما انسانها تغییر کرده بصورتی که بر خلاف سابق که کار تنها به صورت یدی و فیزیکی بود الان کار بصورت فکری ارزش افزوده بیشتری دارد و از آنجا که بشریت در فکر تسخیر افق های جدیدی نظیر فتح منظومه شمسی و سپس .. تا کهکشان ها است و این احتمال زیاد هم دور از دیدرس نسل های بعدی ما نیست.(سفر خانم انوشه انصاری به مدار زمین یکی از اولین گام های این مسئله بود). آیا غلبه بر یان مسئله می بایست با تغییر دادن عادات زندگی و تفکری زنها و مرد ها و به خصوص نسل های آینده اتفاق بیفته!!

این یکی از مهمترین سوالاتی هست که در رابطه با زن و مرد و روابط اونها ذهن من  رو درگیر کرده.