فمینیستی و آنتی فمینیستی

سلام

باورکنید توی این مبحث بی سوادم.سعی می کنم بیشتر گوش بدم اگه چیزی به ذهنم رسید بگم.خب هم مجرد هستم هم سنم از شما پایین تره وفقط دو سال نامزدی و یه هفته تجربه زندگی مشترک داشتم که سرانجام نگرفت.من با کارمن موافقم.ببینین یه خانم وقتی یه اتومبیل می خره برای پرداخت حق بیمه ی اون ازش سئوال نمی کنن که مردی یا زنی؟همون مبلغی رو ازش می گیرن که از یه آقا می گیرن.اما اگه خدای ناکرده تصادفی منجر به فوت بشه چی؟!دیه اوناهم برابره؟!این انصاف نیست.

درشرع وقانون ما که دومی اقتباس ازاولیه،اصلاً زن ازلحاظ قانونی به حساب نمی آد.فقط حفظ کرامت زن!خب همین جمله آغاز جدایی هاست این یعنی خط کشی.به زن حق وحقوق ناچیزی می دن اون وقت می گن از دامن زن مرد به معراج می ره،بهشت زیرپای مادرانه، زنان گاهواره تمدن رو تکان می دهند وازاین حرفها(اسراییلیات).من به جز مقداری تفاوت در فیزیولوژی واحساسات فرقی مابین زن ومرد نمی بینم که باعث شه درقوانین این قدر توفیر داشته باشن باهم.اینهایی هم که می گم شعار نیست رها خانم.دربدترین دورانی که بانامزدم داشتم وراضی به مرگ من بود شاید!بازهم اعتقاد داشت که من به حقوق زنان اهمیت می دم و آدم زورگویی نیستم(چه تبلیغاتی به راه انداختم!).چون ظلم وتبعات اون رو دیدم اصلاً دلم نمی خواد باعث اون اتفاقابشم.سایه امن وآرامش خیال توی زندگی چیزکمی نیست کاش همه مردها بفهمن اینو.درضمن قانونی که دردقیقه نود وهفت به زن حق بده چه فایده؟!بعضی ها به خاطر حفظ آبرو وعلاقه به مشترکات زندگی مثل بچه یک عمر تحمل می کنند.من وقتی به اونا فکر می کنم واقعاً دلم می سوزه.

پست بعدی من راجع به تلقی من از زندگی مشترکه.مطمئناً بعد ازاون چیزی توچنته ندارم جزاین که بهم گیر بدین!برم مطالعه کنم بیام!درباره فمینیسم هم دارم مطلب می خونم.گزیده هاشو به مرور تو وبلاگ می ذارم.